یک سمفونی یک خاطره جمعی و ملی
یک سمفونی؛ یک خاطره جمعی و ملی
باید برخاست وقتی داشت توسط مداحش خوانده میشد در رثای رهبر معظم آیت الله سیدعلی حسینی خامنهای بود. مداحی که در آن میگفت ما در عهد خمینی با خامنهای پیمان بستیم. که میگفت او در سوگش، در امورش به فاطمیه و حضرت زهرا پناه میبرد. که میگفت پناه مردم است سیدعلی هنگام بلا ها.
این مداحی پر شور وقتی اوج گرفت که سیدعلی خامنهای شد شهید سیدعلی خامنهای. زمانیکه مردم در اوج غصه و گریان از فقدان سایهی سر، دلدار، دلبر،رهبر، پدرشان، داشتند جان میدادند. و این مداحی همانروزها که یادآور سیدعلی جان شهیدمان بود شد نماد تمام قد ایشان.
چند روز بعد سمفونی باید برخاست هم ساخته شد. همان که تمام مدت وقتی تصویر تابوت آقا را نشان میداد با آن نواخته میشد. همان که آنقدر تکرار شد که تبدیل شد به موسیقی متن ذهن جمعی یک ملت. تبدیل شد به موسیقی متن زندگیمان حتی.
آقای عزیزم حالا این نوا جاریست در سراسر وجود این ملت این کشور این سرزمین، ایران. که ایران عشقت بود. ایران همهی جانت بود. ایران همهی وجودت بود. که تا آخرین روزها فکر ایران و ایرانی بودی. که آخرین درخواستت از مداح مشهور، خواندن ای ایران بود.
قربانت بروم آقای شهیدم. قربان آن روح لطیفت، که باید برخاست، سمفونی تشیعت هم لطیف است. حالا هربار که میشنوم یاد تو میافتم.
یاد تو میپیچد در همهی لحظهها، چه زمان تشییع، چه زمان پرچم گردانی و چه در جادهی کربلا که این سمفونی در ذهنم میچرخید ومن میدیدم اتحاد شیعیان و مسلمانان با وجود تو چقدر بیشتر شد. که افتخار ایران شدی عزیزم.
#به_قلم_خودم

